Mission of the Turkish Universities: Challenges and Overcoming Strategies

Background/purpose. Universities are primarily expected to train qualified professionals through degree programs. They are also expected to produce knowledge through scientific research and to train scholars who can create new knowledge by using the existing knowledge for the development of societies. In Türkiye, the number of higher education institutions has increased significantly since 2005. However, to the best of the researchers’ knowledge, the research concentrating on the achievement of the latter through graduate programs in these institutions is a bit scarce. Therefore, this particular study was intended to examine the quality of scientist training in Turkish universities from the perspectives of academics and graduate students, to identify the challenges encountered in the process, and to offer solutions to these challenges.

Materials/methods. For in-depth data collection, this qualitative study was grounded on a phenomenological research framework. The sample consisted of 21 academics (7 professors, 7 associate professors, and 7 assistant professors) and 21 graduate students enrolled in various graduate programs at a state university in Türkiye. The research data were collected using a semi-structured interview form developed by the researchers and subjected to content analysis using the NVivo software.

Results. The findings of the study indicated that the primary mission of the Turkish universities regarding scientific and social development are, respectively (i) the production of new knowledge and technology, (ii) training qualified workforce, (iii) responding to societal needs, (iv) supporting industrial production, and (v) providing education and knowledge transfer. It was also indicated that they primarily fulfill the mission of knowledge transfer and teaching and, in their current state, fall short of meeting other expectations.

Conclusion. The study concludes that the major challenge faced in training qualified scientists are unpleasant working conditions, a lack of practical application (overreliance on theoretical knowledge transfer), and a failure to prioritize merit. Recommendations for solution include promotion of talented individuals, ensuring merit-based recruitment in academia, appointment, and promotion processes, and improving physical infrastructure of the universities

Keywords: Graduate education, university mission, scientist, content analysis

References

Arıcı, H. (1997). Bilim insanı yetiştirme: Lisansüstü eğitim ve sorunları – Sosyal bilimler alanında. Türkiye Bilimler Akademisi (TÜBA) Bilimsel Toplantı Serileri 7.

Aydoğan, İ. (2008). Bilim insanı ve entelektüel özellik. GAU Journal of Social & Applied Sciences, 3(6), 81–87.

Baltacı, A. (2022). Doçentlik başvuru ve değerlendirme sürecinde yaşanan sorunlar: Fenomenolojik bir araştırma. Yükseköğretim ve Bilim Dergisi, 12(2), 313–323. https://doi.org/10.5961/higheredusci.1054604

Bora, N., Arslan, O., & Çakıroğlu, J. (2006). Lise öğrencilerinin bilim ve bilim insanı hakkındaki görüşleri. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 31(31), 32–44.

Bozan, M. (2012). Lisansüstü eğitimde nitelik arayışları. Sosyal ve Beşeri Bilimler Dergisi, 4(2), 177–187.

Çermik, H. (2013). Öğretmen adaylarının zihinlerinde canlanan resimdeki bilim insanı. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 33(33), 139–153.

Çivilidağ, A., & Durmaz, Ş. (2022). Rol çatışması-rol belirsizliği ve iş yerinde psikolojik taciz, mesleki benlik saygısı ve işe yabancılaşma olgularının araştırma görevlileri üzerinde incelenmesi. Akdeniz İnsani Bilimler Dergisi, 12(1), 25–41. https://doi.org/10.13114/MJH.2022.571

Clark, B. R. (1998). Creating entrepreneurial universities: Organizational pathways of transformation. IAU Press / Pergamon Press.

Demirbilek, M., & Çetin, M. (2022). Cumhuriyetten günümüze yükseköğretimde akademik yükselme ve atama süreci. Yükseköğretim Dergisi, 12(2), 197–216. https://doi.org/10.2399/yod.21.810002

Erdem, A. R. (2012). Bilim insanı yetiştirmede araştırma eğitimi. Yükseköğretim ve Bilim Dergisi, 2(3), 166–175. https://doi.org/10.5961/jhes.2012.047

Etzkowitz, H., & Leydesdorff, L. (2000). The dynamics of innovation: From national systems and "Mode 2" to a Triple Helix of university–industry–government relations. Research Policy, 29(2), 109–123. https://doi.org/10.1016/S0048-7333(99)00055-4

Gibbons, M., Limoges, C., Nowotny, H., Schwartzman, S., Scott, P., & Trow, M. (1994). The new production of knowledge: The dynamics of science and research in contemporary societies. Sage.

Golde, C. M., & Dore, T. M. (2001). At cross purposes: What the experiences of doctoral students reveal about doctoral education (Rapor). The Pew Charitable Trusts. http://www.phd-survey.org

Goldstein, H., & Renault, C. (2004). Contributions of universities to regional economic development: A quasi-experimental approach. Regional Studies, 38(7), 733–746.

Gömleksiz, M. N., & Yıldırım, F. (2013). Lisansüstü eğitim alan öğrencilerin lisansüstü eğitime ilişkin görüşleri. VI. Ulusal Lisansüstü Eğitim Sempozyumu, 68–74.

Güven, İ., & Tunç, B. (2007). Lisansüstü öğretim öğrencilerinin akademik sorunları: Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü örneği. Millî Eğitim, 173, 157–171.

Karaman, S., & Bakırcı, F. (2010). Türkiye'de lisansüstü eğitim: Sorunlar ve çözüm önerileri. Sosyal Bilimler Araştırmaları Dergisi, 5(2), 94–114.

Karataş, T., Özen, Ş., & Gülnar, E. (2017). Akademisyenlerin kariyer basamakları ve yükseltme ölçütlerine ilişkin görüşleri. Yükseköğretim Dergisi, 7(2), 82–93. https://doi.org/10.2399/yod.17.006

Korkmaz, S., Orhaner, E., Alkibay, S., & Sertoğlu, A. E. (2012). Üniversite sanayi işbirliği çerçevesinde teknoparklar, yönetimsel sorunları ve çözüm önerileri. Atatürk Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 26(2), 65–90.

Laredo, P. (2007). Revisiting the third mission of universities: Toward a renewed categorization of university activities? Higher Education Policy, 20(4), 441–456.

Psacharopoulos, G., & Patrinos, H. A. (2004). Returns to investment in education: A further update. Education Economics, 12(2), 111–134. https://doi.org/10.1080/0964529042000239140

Sevinç, B. (2001). Türkiye'de lisansüstü eğitim uygulamaları, sorunlar ve öneriler. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 34(2), 125–137.

Sezgin, F., Kavgacı, H., & Kılınç, A. Ç. (2011). Türkiye'de eğitim yönetimi ve denetimi lisansüstü öğrencilerinin öz değerlendirmeleri. Yükseköğretim ve Bilim Dergisi, 1(3), 161–169. https://doi.org/10.5961/jhes.2011.024

Trencher, G., Yarime, M., McCormick, K. B., Doll, C. N., & Kraines, S. B. (2014). Beyond the third mission: Exploring the emerging university function of co-creation for sustainability. Science and Public Policy, 41(2), 151–179. https://doi.org/10.1093/scipol/sct044

Tunalı, H., & Toprak, B. (2017). Dünyada ve Türkiye'de üniversite sanayi işbirliği ve yenilikçi üretim. Siyaset, Ekonomi ve Yönetim Araştırmaları Dergisi, 5(4), 237–257.

Yalçınkaya, M., Koşar, D., & Altunay, E. (2014). Araştırma görevlilerinin bilim insanı yetiştirme sürecine ilişkin görüşleri. Kastamonu Eğitim Dergisi, 22(3), 1009–1034. https://dergipark.org.tr/en/download/article-file/209896

Yardımcı, A., & Bilgehan Müftüoğlu, E. (2015). Üniversite sanayi işbirliğine sanayi kesiminin bakışı. Ankara Üniversitesi SBF Dergisi, 70(4), 815–838. https://doi.org/10.1501/SBFder_0000002373

Yükseköğretim Kurulu. (2025). Yükseköğretim istatistikleri. https://istatistik.yok.gov.tr/

Announcement